Debaty sejmoweII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie raportu pt. ˝Niepełnosprawność a praca w Polsce˝

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na interpelację pana Andrzeja Brzeskiego, posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, w sprawie uwag do raportu pt. ˝Niepełnosprawność a praca w Polsce˝, przekazaną pismem z dnia 10 marca 2000 r. (znak: SPS-0202-3480/00) z upoważnienia prezesa Rady Ministrów pragnę wyjaśnić, że zgodnie z informacją uzyskaną z Banku Światowego ww. opracowanie zostało w całości sfinansowane ze środków własnych Banku Światowego w wysokości około 50 000 USD. Opracowanie to jest częścią szerszej analizy, podjętej przez Bank Światowy, dotyczącej programów społecznych realizowanych w Polsce, obejmujących m.in. ochronę zdrowia, edukację oraz ubezpieczenie rolnicze.    Raport ten stanowi próbę sformułowania niezależnej oceny polskich programów na rzecz osób niepełnosprawnych, określenia problemów występujących w polskim systemie i zawiera sugestie zmian na przyszłość.    Ponieważ głównym obszarem zatrudniania osób niepełnosprawnych jest rynek chroniony, raport dotyczy tego obszaru. Istotnie minusem tego opracowania jest fakt, iż nie uwzględnia on sytuacji osób niepełnosprawnych na tzw. otwartym rynku pracy. Jednakże pragnę wyjaśnić, że - zgodnie z zapewnieniem Banku Światowego - jest to pierwsza wersja projektu raportu i ewentualne uwagi do niego mogą być uwzględnione w następnej wersji dokumentu.    Ponadto odpowiadając na pytanie - dlaczego od 1991 r. określony wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych w instytucjach państwowych nie został osiągnięty, uprzejmie wyjaśniam, że ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (DzU nr 123, poz. 776 z późn. zm.), nie zobowiązuje pracodawców do zatrudniania osób niepełnosprawnych, istnieje natomiast - zgodnie z art. 21 ust. 1 ww. ustawy - obowiązek wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w związku z niezatrudnianiem osób niepełnosprawnych.    Pracodawca zatrudniający co najmniej 25 pracowników w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy jest obowiązany dokonywać miesięcznych wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w wysokości stanowiącej 40,65% przeciętnego wynagrodzenia i liczby pracowników odpowiadającej różnicy między zatrudnieniem zapewniającym osiągnięcie wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych w wysokości 6% a rzeczywistym zatrudnieniem osób niepełnosprawnych.    Od 1991 r. do końca 1999 r. sfera budżetowa była zwolniona z wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, zgodnie z zapisami ww. ustawy.    Parlament, wprowadzając zapis zwolnienia sfery budżetowej z wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, kierował się zapewne skromnymi możliwościami finansowymi budżetu państwa, szczególnie wobec konieczności zagwarantowania odpowiednich środków finansowych na reformę ustrojową państwa.    Rząd kilkakrotnie, w ramach prac nad kolejnymi projektami ustawy, analizował przepisy zobowiązujące jednostki sfery budżetowej do wpłat na PFRON z tytułu niezatrudniania osób niepełnosprawnych i problemy związane z upowszechnianiem zatrudniania osób niepełnosprawnych w jednostkach państwowych i samorządowych.    Pracodawcy funkcjonujący w tym sektorze mogliby oferować osobom niepełnosprawnym atrakcyjne miejsca pracy, jednak tworzenie nowych stanowisk pracy w tych jednostkach, w tym także dla osób niepełnosprawnych, jest uzależnione od stanu środków finansowych, które budżet państwa i władze lokalne mogłoby na ten cel przeznaczyć.    Natomiast w 2000 r. - zgodnie z rozporządzeniem ministra finansów z dnia 18 lutego 2000 r. w sprawie zaniechania poboru wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych - zaniechano poboru wpłat na PFRON od państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych będących jednostkami lub zakładami budżetowymi albo gospodarstwami pomocniczymi. Przyjęcie takiego rozwiązania związane jest z trudną sytuacją finansową jednostek budżetowych, szczególnie w obliczu zmian wynikających z reformy ustrojowej państwa. Sądzę, że uporządkowanie sfery finansów publicznych pozwoli w przyszłości na włączenie państwowych i samorządowych jednostek budżetowych w rozwiązania dotyczące innych pracodawców.    Sekretarz stanu    Joanna Staręga-Piasek    Warszawa, dnia 18 kwietnia 2000 r.