Debaty sejmoweII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie stanu i perspektyw rozwoju agroturystyki w Polsce

   Szanowny Panie Marszałku! W załączeniu przesyłam 3 egzemplarze odpowiedzi na pytania zawarte w interpelacji posła Jana Kulasa dotyczącej problematyki rozwoju agroturystyki.    Uprzejmie informuję, że odpowiedź przygotowana została w porozumieniu z ministrem transportu i gospodarki morskiej.    Jednocześnie w załączeniu przesyłam opracowanie MRiRW pt. ˝Gospodarstwa agroturystyczne jako forma rozwoju drobnej przedsiębiorczości na obszarach wiejskich˝ sporządzone w maju br. dla potrzeb jednej z komisji Sejmu RP.    1. Jak rząd ocenia dotychczasowy dorobek i znaczenie agroturystyki w Polsce?    Usługi turystyczne świadczone przez ludność wiejską na rzecz mieszkańców miast mają wieloletnią tradycję sięgającą okresu międzywojennego, kiedy dynamicznie rozwijały się różne formy wypoczynku letniskowego na wsi. Po okresie blisko 50-letniej przerwy na początku lat dziewięćdziesiątych nastąpił powrót tej tradycji.    Bezpośrednim impulsem do świadczenia tych usług było poszukiwanie przez część ludności wiejskiej dodatkowych źródeł dochodu.    Ministerstwo Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej w 1990 r. podjęło działania na rzecz tworzenia systemowych rozwiązań sprzyjających rozwojowi usług turystycznych na wsi. Podstawowe znaczenie miały wypracowane przez MRiGŻ oraz Ministerstwo Finansów zwolnienia podatkowe dla tych rolników, którzy podejmują świadczenie usług turystycznych w wymiarze do 5 pokoi wynajmowanych dla celów noclegowych oraz od dochodów z tytułu wyżywienia tych osób (rozporządzenie uaktualnione w 1995 r.).    Według szacunków ośrodków doradztwa rolniczego w 1990 r. liczba gospodarstw świadczących takie usługi wynosiła 590, a tym ponad 90% zlokalizowanych było w granicach obecnego woj. małopolskiego. Natomiast już w 1995 r. liczba kwater wyniosła blisko 2500, a w 1999 r. około 7600. Jednocześnie rozwijały się na wsi inne usługi turystyczne (pola campingowe, przystanie kajakowe, szkoły jazdy konnej itp.).    Według wyników powszechnego spisu rolnego w połowie 1996 r. różnorodne formy usług turystycznych oraz hotelarskich (głównie w gospodarstwach rolnych skarbu państwa oraz w gospodarstwach spółdzielczych) świadczyło około 8300 gospodarstw rolnych (w tym około 98% w indywidualnych gospodarstwach rolnych oraz u użytkowników działek rolnych). Oprócz usług turystycznych świadczonych przez gospodarstwa rolne dalsze 30% kwater i innych usług świadczone jest przez ludność bezrolną zamieszkałą na wsi.    Zilustrowane tempo rozwoju ogółu usług turystycznych na wsi, szczególnie po 1995 r., rząd ocenia jako charakteryzujące się wysoką dynamiką i realną perspektywą dalszego przyspieszenia tego rozwoju.    Według szacunków specjalistów istnieją szanse, aby w 2005 r. usługi turystyczne na wsi świadczyło około 25 tys. gospodarstw, zarówno wśród ludności rolniczej jak i bezrolnej. Usługami tymi może być objęte ok. 1,6 mln mieszkańców miast korzystających z wypoczynku na wsi. Usługi agroturystyczne mogą być świadczone we wszystkich obecnych województwach, ale blisko 50% tych usług koncentruje się w warmińsko-mazurskim i małopolskim, a dalsze 18% w pomorskim i podlaskim. W pozostałych 12 województwach zgromadzony potencjał będzie niewiele większy od 30%. Najmniejszy, wręcz symboliczny potencjał tych usług powstanie prawdopodobnie w opolskim i łódzkim. Ze względu na brak sprzyjających warunków naturalnych rozwój usług turystycznych na wsi będzie silnie zróżnicowany regionalnie.    Szacuje się, że obecnie usługi turystyczne na wsi tworzą miejsca pracy (w różnym wymiarze czasu pracy) dla około 15,5 tys. osób. Istnieją szanse, że w 2005 r. usługi te stworzą miejsca pracy dla około 55 tys. osób i będą zajmować piąte miejsce wśród innych form pozarolniczej działalności gospodarczej na wsi pod względem liczby tworzonych nowych miejsc pracy (po działalności produkcyjnej, handlowej, usługach budowlanych i transportowych). Ponadto usługi turystyczne będą inspiracją do dalszego rozwoju innych form usług na wsi i będą miały liczące znaczenie w łagodzeniu napięć na rynku pracy, chociaż nie są w stanie rozwiązać większości problemów wiejskiego rynku pracy.    2. Jaka ranga i rola turystyki wiejskiej zawarta została w ˝Pakiecie dla rolnictwa i obszarów wiejskich˝?    Rozwój agroturystyki w Polsce traktowany jest jako ważna działalność alternatywna dla rolnictwa na obszarach wiejskich. Przyspieszenie jej rozwoju według projektu zapisu w ˝Pakiecie...˝ wymagać będzie skorelowanych działań prawnych, finansowych i organizacyjnych obejmujących:    - ustanowienie kolejnych regulacji prawnych dotyczących tej działalności, ułatwiającej rozwój tej formy aktywności gospodarstw przy zapewnieniu właściwego poziomu usług oraz bezpieczeństwa i ochrony konsumenta (podmiotami wiodącymi będą MRiRW, MTiGM oraz Ministerstwo Zdrowia przy wsparciu MF oraz izb rolniczych);    - dopłaty do kredytów inwestycyjnych oraz dotacje na wydatki inwestycyjne związane z agroturystyką, które w efekcie obniżą ryzyko podejmowania inwestycji w tym zakresie, a zatem wzrost tych inwestycji w kraju (podmiotem wiodącym będzie MRiRW, a wspomagającym ARiMR, natomiast środki pochodzić będą z SAPARD oraz PHARE);    - promocję agroturystyki, która zostanie wkomponowana w krajowy system informacji turystycznej i promocji Polski jako kraju atrakcyjnego turystycznie (podmiotami wiodącymi będą samorządy oraz Polska Organizacja Turystyczna, Polska Federacja Turystyki Wiejskiej, ODR-y, izby rolnicze, agrolinie, agencje rozwoju regionalnego oraz organizacje pozarządowe. Środki na realizację pochodzić będą z budżetu, samorządów oraz PHARE).    3. Jaką rolę i nadzieje wiąże rząd Jerzego Buzka z samorządem rolniczym i ośrodkami doradztwa rolniczego w zakresie inspiracji i wspierania rozwoju agroturystyki?    Od początku lat dziewięćdziesiątych ośrodki doradztwa rolniczego przejęły wiodącą rolę inspiracyjną w rozwoju agroturystyki wśród rolników. To właśnie ODR-y początkowo przejęły cały ciężar wdrażania systemowych działań wśród potencjalnych kwaterodawców. Działania te były koordynowane przez Centrum Doradztwa i Edukacji w Rolnictwie - Oddział w Krakowie, zgodnie z programem rozwoju tych usług, opracowanym przez Ministerstwo Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej. W dalszym ciągu rola ODR-ów będzie też znacząca, ale MRiRW liczy na przejmowanie dalszej popularyzacji agroturystyki i innych usług turystycznych przez samorząd rolniczy oraz organy samorządu terytorialnego.    Samorządy gminne włączyły się w tę działalność już w latach 1994-1995. Wiele było zupełnie samodzielnych inicjatyw samorządowych, korzystających jedynie z pomocy edukacyjnej ODR-ów. Dotyczyło to przede wszystkim rejonów Polski o wysokiej atrakcyjności pod względem turystycznym (Sudety, Małopolska, Pojezierze Mazurskie). W tych rejonach proponowano już nie tylko pojedyncze gospodarstwa agroturystyczne, a oferty całych gmin. Rząd będzie wspierać takie kompleksowe inicjatywy gwarantujące ciągłe unowocześnianie oferowanego produktu turystycznego.    Z chwilą powstania izb rolniczych włączyły się one do wspierania przedsiębiorczości rolników także w zakresie agroturystyki. Obecnie większość izb rolniczych zatrudnia specjalistę ds. agroturystyki, którego zadaniem jest promocja oraz wzrost aktywności środowiska wiejskiego w rozwoju agroturystyki. Niekiedy wspólnie z samorządami terenowymi i ODR-ami wydawane są foldery lub prezentowane są oferty gospodarstw agroturystycznych w internecie (np. Lubuska Izba Rolnicza). Izby rolnicze współdziałają w organizacji targów agroturystycznych oraz innych imprez z tego zakresu, a także w organizacji szkoleniowych wyjazdów zagranicznych do krajów o głębokich tradycjach rozwoju agroturystyki (Niemcy, Francja, Austria itp.).    Ważną rolę odegrał i będzie odgrywał ruch samoorganizacji obecnych kwaterodawców. Ruch ten rozwijał się najbardziej dynamicznie w latach 1995-1997. Obecnie rejestr, sporządzony w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi, obejmuje ponad 40 takich stowarzyszeń zrzeszających blisko 2500 kwaterodawców. W efekcie tego ruchu oraz programu PHARE-TOURiN II w 1996 r. powstała Polska Federacja Turystyki Wiejskiej ˝Gospodarstwo Gościnne˝, która skupia wspomniane stowarzyszenia, a dalsze 9 stowarzyszeń złożyło wnioski o przyjęcie do federacji. Przewiduje się, że w 2001 r. w federacji skupiać się będzie około 5000 kwaterodawców. Bliski jest moment, kiedy Polska Federacja ponownie zgłosi swój akces przynależności do europejskiej organizacji gospodarstw agroturystycznych (pierwszy akces został wycofany ze względu na brak środków na opłacanie składek). W początkowym okresie federacja korzystała ze wsparcia finansowego programu PHARE. Obecnie musi rozwiązać problem finansowania swego funkcjonowania we własnym zakresie. Współfinansowanie kosztów funkcjonowania federacji ze środków budżetowych nie jest możliwe. Natomiast ze środków budżetowych finansowane są przez MRiRW zadania zlecone dla federacji z zakresu działalności szkoleniowej i innych działań rozwojowych. W roku 1999 dotowano z budżetu ministra rolnictwa i gospodarki żywnościowej zadania szkoleniowe, których celem była aktywizacja społeczności lokalnej (w wysokości 148 tys. zł) oraz rozwój agroturystyki (w wysokości 178,5 tys. zł). Działania na rzecz aktywizacji społeczności lokalnych oraz rozwoju agroturystyki dofinansowane były również w 1999 r. z budżetów wojewodów na łączną kwotę 260,6 tys. zł.    Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi przewiduje, że samoorganizacja kwaterodawców będzie podstawową formą prezentowania ich interesów. Stowarzyszenia lokalne i Polska Federacja przy współpracy z izbami rolniczymi i samorządem terenowym będą stopniowo przejmować zadania z zakresu dalszego rozwoju agroturystyki.    4. Jakie organy, instytucje rządowe i departamenty resortowe zajmują się rozwojem agroturystyki?    Na rzecz ogólnego rozwoju turystyki, w tym turystyki wiejskiej, działały i działają następujące instytucje:    - Urząd Kultury Fizycznej i Turystyki (do 1999 r.), a obecnie Ministerstwo Transportu i Gospodarki Morskiej - Departament Turystyki, Polska Organizacja Turystyczna (powstała w 2000 r.), której zamierzeniem jest m.in. kreowanie nowych form produktu turystycznego, i Urząd Kultury Fizycznej i Sportu;    - urzędy wojewódzkie i powiatowe;    - Ministerstwo Gospodarki w zakresie promocji targów i wystaw międzynarodowych (Grüne Woche 99).    Na rozwoju agroturystyki i innych form usług turystycznych na wsi koncentrują się przede wszystkim:    - Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Departament Rozwoju Wsi) głównie w zakresie strategii i kształtowania instrumentów wsparcia rozwoju agroturystyki i pozostałych form usług turystycznych, a także rozwoju małej przedsiębiorczości oraz alternatywnych źródeł dochodu dla rolników i innych mieszkańców wsi;    - Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa realizująca system dopłat do kredytowania rozwoju gospodarstw agroturystycznych i pożyczek na rozwój infrastruktury technicznej na wsi;    - Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa prowadząca inwentaryzację obiektów administrowanych przez tę agencję, przydatnych do świadczenia usług turystycznych;    - ośrodki doradztwa rolniczego zajmujące się organizacją i popularyzacją agroturystyki (szkolenia ustawiczne, doradztwo, targi turystyczne i foldery);    - Krajowe Centrum Doradztwa, Rozwoju Rolnictwa i Obszarów Wiejskich, a przede wszystkim jego oddział w Krakowie prowadzący cykliczne szkolenia, seminaria i kursy w zakresie agroturystyki i turystyki wiejskiej, głównie na potrzeby doradców z ośrodków doradztwa rolniczego, oraz promuje tę działalność na obszarze kraju, jak również za granicą. Jest m.in. autorem podręcznika ˝Dla trenera˝ będącego kompletnym zbiorem materiałów dydaktycznych przeznaczonych dla osób prowadzących szkolenia z zakresu agroturystyki. Ponadto Regionalne Centrum oddział w Krakowie jest koordynatorem współpracy międzynarodowej z zakresu agroturystyki i turystyki wiejskiej. Organizuje coroczne sympozja podsumowujące rozwój agroturystyki połączone z zakończeniem kursu na najlepsze gospodarstwa agroturystyczne.    5. Jakie miejsce i znaczenie w pracy i działalności Polskiej Organizacji Turystycznej zajmuje turystyka na wsi polskiej?    Polska Organizacja Turystyczna rozpoczęła funkcjonowanie praktycznie w 2000 r., a zatem jej działania trzeba rozpatrywać w sferze zamierzeń. Działania te jednak, jak wynika z programu prac na 2000 r., są bardzo bogate i skonkretyzowane.    W założeniach współpracy Polskiej Organizacji Turystycznej z regionami na rok 2000 agroturystyka stanowi jeden z trzech produktów priorytetowych (obok agroturystyki i turystyki uzdrowiskowej).    Do działań promocyjnych na rzecz rozwoju eko- i agroturystyki w 2000 r. należą m.in.:    - wykorzystywanie organów pomocowych Unii Europejskiej w zakresie rozwoju agroturystyki, a w szczególności projektu dotyczącego ustawy 212 rządu włoskiego na lata 2000-2002 (woj. mazowieckie, woj. podlaskie);    - wydanie wspólnie z Polską Federacją Turystyki Wiejskiej ˝Gospodarstwa Gościnne˝ w 2000 r. w nakładzie 6000 egz. ˝Atlas agroturystyki˝ w wersji angielskiej i niemieckiej;    - wydanie do końca br. ze środków Polskiej Organizacji Turystycznej dwóch folderów promocyjnych, w których znajdzie się tematyka agroturystyki: ˝Polska - kraj czystej, nieskażonej natury i niepowtarzalnych krajobrazów˝ oraz ˝Wypoczynek w kraju - atrakcyjnie, ciekawie, tanio˝;    - stworzenie projektu agroturystycznych grup producenckich przy współpracy z Menedżerem Marki;    - z inicjatywy oraz przy wsparciu merytorycznym i finansowym Polskiej Organizacji Turystycznej zostaną zorganizowane I Ogólnopolskie Targi Ekoturystyki w Suchowoli, które odbędą się w dniach 16-18 czerwca br. Targi te są pierwszą w kraju imprezą tego typu, prezentującą: produkt ekologiczny i agroturystyczny gmin Biebrzańskiego Parku Narodowego oraz całego regionu i kraju, florę i faunę Biebrzańskiego Parku Narodowego, oferty turystyczne parków krajobrazowych, biur i instytucji turystycznych, indywidualnych organizatorów ekoturystyki i agroturystyki. I Ogólnopolskie Targi Ekoturystyki mają na celu promocję produktów, usług i terenów ekologicznych dla szerokiej rzeszy odbiorców krajowych i zagranicznych z uwzględnieniem promocji agroturystyki - jako formy turystyki ekologicznej, promocję walorów przyrodniczych Podlasia, a w szczególności Biebrzańskiego Parku Narodowego, edukację ekologiczno-przyrodniczą, realizację strategii marketingowej dla Doliny Biebrzy;    - prezentowanie eko- i agroturystyki jako produktu priorytetowego na seminariach Polskiej Organizacji Turystycznej.    Zamiarem Polskiej Organizacji Turystycznej jest wykreowanie produktu turystycznego, który oprócz noclegów w gospodarstwach agroturystycznych oferowałby ˝ekologiczny˝ sposób spędzania czasu wolnego na terenach wiejskich i zalesionych (tematyka ta była wcześniej inspirowana w ramach programu pomocowego - TOURiN I).    6. Z jakimi ważniejszymi organizacjami pozarządowymi współpracuje rząd Jerzego Buzka we wspieraniu rozwoju agroturystyki?    Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Ministerstwo Transportu i Gospodarki Morskiej współpracują przede wszystkim z następującymi organizacjami pozarządowymi oraz uczelniami:    - Fundacją Rozwoju Turystyki,    - Polską Federacją Turystyki Wiejskiej ˝Gospodarstwo Gościnne˝ wraz ze stowarzyszeniami zrzeszonymi w tej federacji,    - Fundacją na Rzecz Rozwoju Polskiego Rolnictwa FDPA,    - Fundacją Programów Pomocy dla Rolnictwa FAPA,    - Funduszem Współpracy Agrolinia 2000,    - Fundacją Promocji i Rozwoju Małych i Średnich Przedsiębiorstw,    - Wyższą Szkołą Ekonomiczną w Warszawie,    - Szkołą Główną Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie,    - Akademią Rolniczą w Olsztynie, Krakowie i Wrocławiu.    7. Jakie instrumenty ekonomiczno-prawne przygotowuje rząd Jerzego Buzka dla wsparcia rozwoju turystyki na terenach wiejskich?    Wyjściowym uregulowaniem prawnym z początku lat dziewięćdziesiątych było zwolnienie podatkowe kwaterodawców z tytułu świadczenia usług agroturystycznych (rozporządzenie ministra finansów z 14 grudnia 1995 r. DzU nr 18, poz. 722 z późn.zm.) obejmujące:    - zwolnienie od podatku dochodowego z tytułu wynajmu do pięciu pokoi w budynkach gospodarstw rolnych oraz wyżywienia osób wynajmujących te pokoje, a jednocześnie zwolnienie od obowiązku zgłaszania tej działalności do ewidencji działalności gospodarczej;    - zryczałtowany podatek w wysokości 3,3% od przychodów z tytułu usług hotelarskich, połączonych z wydawaniem posiłków pod warunkiem, że liczba pokoi nie przekracza 12.    Przygotowane przez rząd Jerzego Buzka zmiany do ustawy z 1988 r. o działalności gospodarczej wyłączają z ewidencji działalności gospodarczej najem pomieszczeń, w tym pomieszczeń agroturystycznych, oraz wytwarzanie przedmiotów użytku osobistego, domowego i gospodarczego, a także rękodzieła ludowego i artystycznego.    W 2000 r. Ministerstwo Transportu i Gospodarki Morskiej dokonało inwentaryzacji niezbędnych uregulowań prawnych oraz instrumentów ekonomicznych, których funkcjonowanie byłoby oczekiwane dla przyspieszenia rozwoju agroturystyki i innych form usług turystycznych na wsi. W wyniku inwentaryzacji wskazano 6 uregulowań o charakterze ustaw i rozporządzeń.    Potrzeba nowych uregulowań dotyczących działalności agroturystycznej, sposobu jej opodatkowania oraz kredytowania rozwoju tych usług, może się okazać konieczna w związku z planowanymi zmianami warunków ubezpieczeń społecznych, którym mają podlegać także osoby prowadzące uboczną działalność zarobkową, dotychczas nie podlegającą zgłoszeniu do ewidencji działalności gospodarczej.    W dokumencie określającym zakres merytorycznego wsparcia rozwoju rolnictwa ze środków SAPARD (począwszy od 2000 r.) uwzględniono wsparcie rozwoju agroturystyki w ramach tworzenia dodatkowych i alternatywnych źródeł dochodu dla ludności wiejskiej oraz tworzenia nowych miejsc pracy na wsi.    8. Z jakich środków finansowych krajowych oraz funduszy europejskich mogą korzystać animatorzy, stowarzyszenia agroturystyczne i bezpośrednio zainteresowani właściciele gospodarstw agroturystycznych?    Stowarzyszenia agroturystyczne mają prawo do zgłaszania projektów do MRiRW w ramach zadań zleconych z zakresu upowszechniania doradztwa rolniczego. Polska Federacja Turystyki Wiejskiej ˝GG˝ korzysta z tych środków od 2 lat (wcześniej federacja korzystała z finansowania z programu PHARE). Z łącznej sumy środków będących w dyspozycji MRiRW przeznaczonej w 1999 r. na zadania zlecone z obszaru rolnictwa, stowarzyszenia regionalne i PFTW ˝GG˝ uzyskały ok. 10% ogółu tych środków, z przeznaczeniem wyłącznie na tematykę związaną z rozwojem agroturystyki, a dalsze ok. 15% przeznaczono na ten cel dla odr-ów i innych organizacji. Ponadto PFTW ˝GG˝ w 1999 r. uzyskała pomoc na pełne pokrycie kosztów wydania ogólnopolskiego katalogu gospodarstw agroturystycznych w języku polskim (w formie książkowej, w kolorze i dużym nakładzie). Wydanie wersji tego katalogu w języku angielskim i niemieckim sfinansowała w 2000 r. Polska Organizacja Turystyczna.    Kwaterodawcy mogą ubiegać się w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o:    - kredyt na realizację przedsięwzięć inwestycyjnych dotyczących agroturystyki w gospodarstwie rolnym (adaptacja i remont budynków oraz urządzeń służących świadczeniu usług turystycznych oraz tworzeniu pól namiotowych). Kredyt jest przyznawany pod warunkiem, że odbiorca kredytu ukończy przeszkolenie w zakresie agroturystyki i będzie prowadził działalność z wykorzystaniem własnych zasobów siły roboczej oraz że działalność będzie kontynuowana przynajmniej do chwili spłaty kredytu,    - pożyczkę w ARiMR ze środków Funduszu Pracy na podstawie porozumienia z Krajowym Urzędem Pracy. Pożyczkę otrzymują pracownicy, którzy nie zmniejszyli w ostatnich 6 miesiącach zatrudnienia i zamierzają utworzyć nowe miejsca pracy dla bezrobotnych mieszkańców gmin wiejskich, miejsko-wiejskich oraz miast do 20 tys. mieszkańców.    W warunkach kredytowania zakłada się, że kredyty preferencyjne mogą być przeznaczane dla tych osób, dla których działalność agroturystyczna jest dodatkowym źródłem dochodu w stosunku do działalności rolniczej. Zatem preferencyjne kredytowanie nie jest możliwe w przypadku zaprzestania produkcji rolniczej.    W planie finansowym ARiMR na 2000 r. na udzielanie pożyczek dla rozwoju małej przedsiębiorczości (w tym z zakresu turystyki) przeznaczona została kwota 18,5 mln zł, natomiast na dopłaty do oprocentowania nowo udzielanych bankowych kredytów inwestycyjnych (wszystkie linie, w tym także agroturystyka) przewidziano w 2000 r. 85,7 mln zł.    W przygotowywanych przepisach wykonawczych dotyczących korzystania z pomocy SAPARD przewidziano finansowanie działalności gospodarczej na obszarach wiejskich. Głównymi celami będzie stworzenie dodatkowych miejsc pracy, zwiększenie dochodów gospodarstw przez rozszerzenie ich aktywności na działalność poza rolnictwem, a także zwiększenie atrakcyjności turystycznej obszarów wiejskich.    Realizację tych celów obejmuje rozwój agroturystyki. Na te cele w 2000 r. przewiduje się 10% budżetu SAPARD z tendencją rosnącą do 20% do końca realizacji programu.    9. Czy i w jakim stopniu można będzie liczyć na silniejsze wsparcie finansowe agroturystyki w projekcie budżetu państwa na 2001 rok?    Udzielenie informacji w sprawie wielkości środków przeznaczonych na ten cel przez ARiMR w 2001 r. będzie możliwe po uchwaleniu przez Sejm RP ustawy budżetowej na 2001 r. (ustalającej także wielkości środków budżetowych dla agencji). W 2001 r. można oczekiwać wzrostu środków budżetowych przeznaczonych na rozwój turystyki wiejskiej w ramach budżetu MTiGM. Przeznaczone one będą głównie na doskonalenie podstaw prawnych i zasad świadczenia usług turystycznych oraz stworzenie profesjonalnego systemu informacji i promocji, wkomponowanego w ogólny system promocji oferty turystycznej Polski.    Ponadto około 500 tys. zł środków budżetowych w 2001 i 2002 r. przeznaczone zostanie przez MRiRW na współfinansowanie projektu rządu włoskiego na pilotażowy program rozwoju agroturystyki w woj. mazowieckim i podlaskim. Znaczącego przypływu środków na rozwój agroturystyki oczekiwać należy z funduszu SAPARD.    10. Z jakich doświadczeń i dokonań agroturystyki w państwach UE korzystają przedstawiciele rządu Jerzego Buzka w kreowaniu rozwoju agroturystyki?    Od początku lat dziewięćdziesiątych rozwój agroturystyki był prowadzony w Polsce przy wykorzystaniu doświadczeń krajów UE, co było uzasadnione znaczącym i dynamicznym rozwojem agroturystyki w krajach UE. Około 25% mieszkańców UE wypoczywa na wsi, każdego roku przybywa ok. 6% nowych przedsięwzięć z zakresu turystyki wiejskiej. Wykorzystanie bazy noclegowej kształtuje się na poziomie 100 dni w roku, a dochody przeciętnego gospodarstwa prowadzącego usługi turystyczne wynoszą przynajmniej 30% ogółu dochodów. Usługi te mają w krajach UE długą tradycję, ale gwałtowny rozwój przypadł na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych.    W opiniach ekspertów UE wskazano duże możliwości rozwoju polskiej turystyki oraz jej wysokiego znaczenia w procesie transformacji gospodarczej oraz w procesach integracyjnych w Europie. Opinie te zostały potwierdzone przez ekspertów międzynarodowych instytucji finansowych. Na podstawie porozumienia podpisanego z rządem RP w 1990 r. UE postanowiła wspomóc rozwój turystyki w Polsce w ramach programu PHARE.    Turystyka wiejska została w ramach programu pomocowego PHARE - TOURiN I przez ekspertów uznana za jeden z 5 podstawowych produktów turystycznych Polski. Kontynuacja tego programu na rzecz rozwoju turystyki wiejskiej był program PHARE - TOURiN II, z którego środki w znacznym stopniu zostały przeznaczone dla PFTW ˝GG˝ na wdrożenie systemu kategoryzacji wiejskiej bazy noclegowej i jej rejestracji, logo federacji oraz wyposażenie komputerowe dla federacji i stowarzyszeń członkowskich, a także finansowanie biura federacji.    Oprócz wiodących programów pomocowych PHARE znaczące środki przeznaczone zostały przez kraje członkowskie UE w ramach współpracy bilateralnej (Niemcy, Francja, Anglia, Austria, Włochy - w kolejności uruchamiania programów).    W ramach tej formy pomocy animatorzy i liderzy ze środowiska kwaterodawców w Polsce wyjeżdżali na szkolenia i mieli możliwość zapoznania się z gospodarstwami agroturystycznymi w tych krajach (szacuje się, że łącznie w kraju skorzystało z tych wyjazdów ok. 200-300 osób).    W miarę rozwoju usług turystycznych na polskiej wsi ich odbiorcami stali się także mieszkańcy krajów UE, są oni odbiorcami większości usług ekoturystycznych.    Coraz szersza współpraca Polski z krajami EU w sprawach rozwoju usług agroturystycznych w Polsce, według zgodnego stanowiska resortów rolnictwa i transportu jest niezbędna ze względu na rosnące zainteresowanie krajów UE polską ofertą agroturystyczną.*)    Sekretarz stanu    Henryk Wujec    Warszawa, dnia 13 czerwca 2000 r.