Debaty sejmoweII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie nierównego traktowania sektorów w rolnictwie

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na przesłaną pismem SPS-0202-4811/00 interpelację pana posła Stanisława Steca przekazujemy, co następuje.    W toku negocjowania programu operacyjnego SAPARD Komisja Europejska stale zwracała uwagę na konieczność jego ukierunkowania - skupienia pomocy na sektorach określonych priorytetami wynikającymi ze strategii przedakcesyjnej (Accession Partnership, NPPC) - oraz precyzyjnego wyodrębnienia tzw. grup docelowych odbiorców pomocy. Jest to konsekwencja ogólnych zasad stosowanych w UE dla polityki strukturalnej, która ze swej natury ma działać wybiórczo - środki publiczne mają wspierać regiony i sektory o gorszych szansach na samodzielny rozwój. Należy stwierdzić, że objęcie rolnictwa odrębnymi systemami wsparcia (Wspólna Polityka Rolna, pomoc strukturalna) stanowi dowód, że polityka unijna dostrzega specyfikę tego sektora i konieczność stymulowania go znacznie szerszego niż stosowane dla jakiejkolwiek innej dziedziny gospodarki.    Wewnątrz sektora rolnego pomoc finansowa, zwłaszcza ta o charakterze strukturalnym, nie jest dostępna dla wszystkich podmiotów - na przykład do niedawna obowiązywała w UE zasada, że pomocy inwestycyjnej nie może uzyskać gospodarstwo, gdzie dochód na jednostkę pracy ludzkiej (ang. MWU - man work unit) przekracza 120% średniego dochodu poza rolnictwem (obliczanego dla danego regionu). W krajach UE stosuje się także system różnicowania stopnia wsparcia w zależności od wielkości gospodarstw - np. w Irlandii gospodarstwo mleczarskie posiadające kwotę produkcyjną 30-40 tys. galonów (137-182 tys. l) mleka/rok mogło uzyskać pomoc inwestycyjną na poziomie 25% poniesionych kosztów, podczas gdy gospodarstwo dysponujące kwotą poniżej 15 tys. galonów (ok. 68 tys. l) - 60%.    Podsumowując, należy stwierdzić, że polityka strukturalna ze swej istoty działa poprzez priorytetowe traktowanie pewnych celów, obszarów i grup docelowych, stwarzając dla nich warunki korygujące efekty wolnej konkurencji. Dotyczy to także przedakcesyjnego programu strukturalnego SAPARD.    Poruszony przez pana posła problem uwzględnienia w pomocy SAPARD jedynie gospodarstw indywidualnych jest jednym z elementów wynikających z potrzeby ukierunkowania tego programu w obliczu niewielkich środków finansowych, jakie są w nim do dyspozycji. Zgodnie z Konstytucją RP art. 23 podstawą ustroju rolnego państwa jest gospodarstwo rodzinne. Stojąc przed koniecznością ograniczenia grona potencjalnych beneficjentów SAPARD, uznano za uzasadnione uwzględnienie w programie jedynie rolników - właścicieli i dzierżawców gospodarstw. Wprowadzono także inne zasady dostępu do pomocy, np. wymogi co do poziomu wykształcenia. Ponadto przyjęto zasadę, że pomoc nie może być przyznawana gospodarstwom bardzo dużym (definiowanym poprzez określenie poziomu wyjściowego lub docelowego produkcji) jak też małym, niemającym możliwości rozwinięcia produkcji towarowej w skali gwarantującej jakość produkcji. Zasady pomocy SAPARD dla inwestycji w gospodarstwach rolnych konstruowano tak, aby wesprzeć proces wprowadzania właściwych rozwiązań technologicznych w pojedynczych gospodarstwach indywidualnych. Jednocześnie w ramach działania 1 ˝Poprawa przetwórstwa i marketingu artykułów rolnych i rybnych˝ wprowadzono możliwość wspierania inwestycji podejmowanych przez grupy producentów rolnych lub ich związki, co stanowi uzupełnienie działań realizowanych w części SAPARD dotyczącej pomocy inwestycyjnej dla gospodarstw.    Pragnę poinformować, że prace nad programem operacyjnym SAPARD zostały ukończone. Dokument przedstawiony był przedstawicielom krajów członkowskich UE na posiedzeniu Komitetu STAR dnia 13 września bieżącego roku i uzyskał pozytywną opinię, co dało podstawy Komisji Europejskiej do oficjalnego zatwierdzenia programu w formie decyzji wydanej 18 października 2000 r. W chwili obecnej strona polska nie ma możliwości dokonania modyfikacji programu; wymagałoby to długotrwałych renegocjacji ze stroną UE, zapoczątkowanych odpowiednim zaleceniem Krajowego Komitetu Monitorującego.    Z poważaniem    Sekretarz stanu    Zbigniew Chrzanowski    Warszawa, dnia 3 listopada 2000 r.