Debaty sejmoweII Kadencja

Interpelacja w sprawie telefonizacji gmin wiejskich

   Gminy Tworóg i Krupski Młyn leżą w północno-zachodniej części woj. katowickiego, łączny ich obszar wynosi ponad 160 km2, na którym zamieszkuje 12 tys. mieszkańców. Stopień telefonizacji ww. gmin w porównaniu ze wszystkimi sąsiednimi gminami na 100 mieszkańców przedstawia się jak 1/20, tj. np. w sąsiedniej gminie Wielowieś, o czysto wiejskim charakterze zabudowy, na 100 mieszkańców przypada 25 stacji telefonicznych, a średnio w gminach Tworóg i Krupski Młyn - 1,3 stacji na 100 mieszkańców.    W związku z transformacją ustrojową państwa i wywołaną przez nią konkurencją, również pomiędzy gminami głównie w pozyskiwaniu inwestorów instytucjonalnych jak i prywatnych, władze gmin podjęły energiczne działania mające na celu ich telefonizację celem wyeliminowania istniejących dysproporcji. Dwuletnie starania dzięki m.in. pomocy pani poseł Joanny Szafrugi-Sypniewskiej zwieńczone zostały w maju 1997 r. podpisaniem umowy pomiędzy gminami a Telekomunikacją Polską SA. Gminy podpisując niniejszą umowę liczyły - nie bez uzasadnionych powodów - na wsparcie finansowe, jakim tego typu przedsięwzięciom w owym okresie udzielał skarb państwa za pośrednikiem pełnomocnika rządu ds. telekomunikacji na wsi, Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz innych instytucji pomocowych.    Liczyć na to mogły, kiedy znajdowały się na ten cel środki w budżecie państwa, trudno bowiem było planować inaczej, biorąc pod uwagę deklaracje wyborcze wszystkich sił uczestniczących w kampanii wyborczej do Sejmu RP w 1997 r. Niestety, budżet państwa na 1998 r. nie przewidział środków na ten cel. Wobec powyższego gminy, pomimo wykonania gigantycznej pracy przez członków społecznego komitetu telefonizacji oraz pracowników urzędów gmin, polegającej m.in. na dokonaniu tysięcy uzgodnień, zebraniu ok. 2 tys. deklaracji oraz przedpłat itp., stały się zakładnikiem TP SA, która żąda wywiązania się z umowy wiedząc od początku, iż ww. źródła finansowania stanowić miały bardzo ważny element kontraktu.    Wobec powyższego rodzą się następujące pytania:    1. Czy gminy, które podpisały zmowę z TP SA mogą liczyć na wsparcie ze strony budżetu państwa celem wywiązania się z kontraktu?    2. Jak mają zachować się władze gmin, biorąc pod uwagę powyższe fakty, wobec braku prawnych możliwości finansowania tego typu inwestycji wprost z budżetu gmin (ww. zadanie nie jest wymienione w katalogu zadań własnych gminy zgodnie z art. 7 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym)?    3. Jak rozumieć przypadki telefonizacji gmin sąsiednich o podobnej strukturze bez udziału finansowego gmin i mieszkańców i jak się ma to do zasady równego traktowania obywateli oraz na jakim szczeblu zapadają w tej sprawie decyzje (występują w tej sprawie sprzeczne stanowiska zajmowane przez poszczególne szczeble zarządzające w TP SA)?    4. Jak się ma fakt zmuszania gmin do partycypacji w przedsięwzięciach telefonizacyjnych przez TP SA wobec mającej w najbliższym czasie nastąpić prywatyzacji jej majątku?    Poseł Andrzej Folwarczny    Warszawa, dnia 28 maja 1998 r.