Debaty sejmoweII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie ogłaszanych limitów miejsc specjalizacyjnych dla lekarzy i lekarzy stomatologów

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na interpelację pań posłanek Marii Gajeckiej-Bożek i Marii Potępy, znak SPS-0202-139/01, dotyczące ogłaszanych limitów miejsc specjalizacyjnych dla lekarzy i lekarzy stomatologów, przedstawiam wyjaśnienie w tej sprawie.    Zgodnie z § 32 rozporządzenia ministra zdrowia z dnia 6 sierpnia 2001 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy stomatologów (DzU nr 83, poz. 905) minister właściwy do spraw zdrowia ustala wielkości kształcenia specjalistów w określonych dziedzinach medycyny w skali kraju i w skali województw, uwzględniając możliwości prowadzenia specjalizacji przez jednostki organizacyjne uprawnione do szkolenia specjalizacyjnego, dostępność świadczeń zdrowotnych w danej dziedzinie medycyny na obszarze województwa lub kraju oraz opinię właściwego konsultanta wojewódzkiego, właściwej okręgowej rady lekarskiej oraz konsultanta krajowego.    Zgodnie z § 6 ust. 1 rozporządzenia uprawnioną do prowadzenia specjalizacji w określonej dziedzinie medycyny jest jednostka organizacyjna spełniająca wszystkie wymagane kryteria, wpisana na listę ministra zdrowia na podstawie jej wniosku, pozytywnie zaopiniowanego przez specjalistę wojewódzkiego oraz zespół ekspercki powołany przez ministra właściwego do spraw zdrowia. W każdej jednostce wpisanej na listę ministra zdrowia ustalana jest maksymalna liczba miejsc szkoleniowych, która określa liczbę lekarzy mogących jednocześnie realizować program danej specjalizacji w tej jednostce. Suma miejsc szkoleniowych w poszczególnych jednostkach organizacyjnych województwa określa możliwości szkolenia lekarzy w danej dziedzinie medycyny na obszarze tego województwa. Na podstawie dotychczas przeprowadzonego postępowania na listę ministra zdrowia określającą jednostki uprawnione do prowadzenia specjalizacji wpisano 3734 jednostki, które zapewniają ok. 25000 miejsc szkoleniowych (w 70 dziedzinach medycyny) w skali kraju. Postępowanie, kończące się uzyskaniem uprawnień przez jednostkę do szkolenia, związane jest przede wszystkim z oceną możliwości realizacji programu specjalizacji przez tę jednostkę, w szczególności w odniesieniu do rodzaju, zakresu i liczby świadczeń zdrowotnych udzielanych przez tę jednostkę zgodnie ze wskazaniami współczesnej wiedzy medycznej. Programy specjalizacji opracowuje zespół, w którego skład wchodzi właściwy konsultant krajowy, przedstawiciel właściwego medycznego towarzystwa lekarskiego oraz przedstawiciel Naczelnej Izby Lekarskiej. Niestety, nie wszystkie jednostki organizacyjne, w których zatrudnieni są lekarze, spełniają te kryteria, o których wyżej mowa. Udzielanie im uprawnień do szkolenia więzałoby się z ewidentnym obniżeniem jakości szkolenia specjalistów.    Reasumując, problem niedostatecznej liczby miejsc szkoleniowych związany jest z ograniczonymi możliwościami szkolenia w poszczególnych dziedzinach medycyny przez uprawnione jednostki. Minister zdrowia w porozumieniu z konsultantem krajowym i konsultantami wojewódzkimi w danej dziedzinie medycyny ustala corocznie liczbę lekarzy mogących odbywać specjalizację, w tym liczbę lekarzy mogących odbywać specjalizację w ramach rezydentury, w oparciu o wolne miejsca szkoleniowe. Liczba ta czasami jest rozbieżna z liczbą lekarzy zamierzających odbywać określoną specjalizację w danej dziedzinie medycyny. Corocznie uruchamia się więcej miejsc szkoleniowych niż wynosi liczba absolwentów wydziałów lekarskich w danym roku. Na miejsca szkoleniowe oczekują jednak lekarze z I stopniem specjalizacji, uzyskanym w dotychczasowym dwustopniowym systemie specjalizacji - stąd przyczyna braku miejsc szkoleniowych.    Na obszarze woj. śląskiego w dotychczasowych postępowaniach kwalifikacyjnych zakwalifikowało się i rozpoczęło szkolenie specjalizacyjne 1692 lekarzy, co stanowi 12% w skali kraju. W aktualnym postępowaniu przeprowadzanym w terminie 1.12.01 r. - 31.01.02 r. minister zdrowia ustalił dalsze 499 miejsc. W odniesieniu do pierwszego pytania pań posłanek uprzejmie informuję, że nie zostały przyznane miejsca szkoleniowe np. w medycynie ratunkowej - ponieważ jeszcze 47 lekarzy, zakwalifikowanych w poprzednich postępowaniach, oczekuje na wolne miejsca szkoleniowe; analogicznie - w medycynie rodzinnej - jeszcze 31 lekarzy oczekuje na zwolnienie się miejsc szkoleniowych (tu należy dodać, że na wniosek konsultanta krajowego, w drodze wyjątku, przyznano 25 miejsc - pomimo ˝minusowego˝ bilansu miejsc szkoleniowych). W odniesieniu do położnictwa i ginekologii ustalono możliwość szkolenia 2 lekarzy - ponieważ województwo dysponuje tylko dwoma wolnymi miejscami szkoleniowymi.    W przypadku woj. podkarpackiego przyznano możliwość szkolenia w tej dziedzinie 22 lekarzom, bowiem tyle jest wolnych miejsc szkoleniowych. To samo odnosi się do woj. mazowieckiego, gdzie udokumentowano 19 wolnych miejsc szkoleniowych w uprawnionych jednostkach.    W celu zwiększenia liczby miejsc szkoleniowych na kolejne postępowania kwalifikacyjne rozpatrzymy możliwość rozszerzenia bazy szkoleniowej w drodze weryfikacji miejsc szkoleniowych w jednostkach już uprawnionych do szkolenia specjalizacyjnego lub w drodze nadania uprawnień nowym jednostkom ubiegającym się o możliwość szkolenia. Liczymy jednak w tym względzie na wsparcie instytucji zainteresowanych problemem kształcenia podyplomowego lekarzy, dzięki któremu ma szansę wzrosnąć zainteresowanie jednostek organizacyjnych ochrony zdrowia ubieganiem o wpis na ww. listę ministra zdrowia.    Mam nadzieję, że przedstawione wyjaśnienia zobrazowały zasady określania liczby lekarzy, którzy mogą ubiegać się o szkolenie specjalizacyjne w ramach poszczególnych postępowań kwalifikacyjnych, przeprowadzanych dwa razy w roku.    Z poważaniem    Podsekretarz stanu    Aleksander Nauman    Warszawa, dnia 20 grudnia 2001 r.