Debaty sejmoweII Kadencja

Interpelacja w sprawie sytuacji uzdrowisk polskich po wprowadzeniu reformy służby zdrowia - ponowna

   Szanowny Panie Premierze! Kolejny raz zwracam się do pana premiera z uprzejmą prośbą o udzielenie odpowiedzi na niektóre pytania zawarte w mojej interpelacji z 17 lutego 1999 r. Zarówno odpowiedź pana ministra Maksymowicza, jak i pismo z 17 lipca 1999 r. sygnowane przez panią minister Cegielską nie wyczerpały w sposób istotny zagadnień poruszonych w mojej interpelacji.    Ponawiam pytania dotyczące spraw zasadniczych, spraw związanych z polityką państwa w zakresie leczenia uzdrowiskowego:    1. Jakie są powody drastycznego ograniczenia środków na leczenie uzdrowiskowe?    2. Jakie działania podejmie minister zdrowia, aby ograniczenie w dostępie do uzdrowiskowych świadczeń leczniczych nie dotykały chorych dzieci, nie dotykały emerytów i rencistów, a więc tych grup społecznych, które w okresie budowania gospodarki rynkowej wymagają szczególnej pomocy i opieki ze strony państwa?    3. Jakie skuteczne działania podejmie minister zdrowia, z których płynąć będzie troska o los uzdrowisk polskich i kompetentnych, rzetelnych, oddanych oraz wysoko kwalifikowanych pracowników?    Określenie polityki państwa w zakresie lecznictwa uzdrowiskowego powinno nastąpić przed reformą służby zdrowia. Niestety pilną potrzebę określenia tej polityki dostrzeżono dopiero 4 marca 1999 r. na konferencji w Ministerstwie Zdrowia i Opieki Społecznej.    Właściwe ustalenie tej polityki to przyszłość zarówno chorych, którzy wymagają leczenia uzdrowiskowego, jak i pracowników uzdrowisk.    Z poważaniem    Poseł Elżbieta Szparaga    Włocławek, dnia 26 sierpnia 1999 r.